Προημιτελικά... Τέλος!

ΟΙ προημιτελικοί ολοκληρώθηκαν και πλέον περνάμε στους ημιτελικούς.
Την προσεχή Τρίτη 6 Ιουλίου η Ολλανδία αναμετράται με την Ουρουγουάη και την επομένη (Τετάρτη 7 Ιουλίου) η Ισπανία αντιμετωπίζει την Γερμανία. Έχουμε δύο αμφίρροπες αναμετρήσεις. Στην πρώτη υπάρχει σαφές φαβορί (Ολλανδία) κια ξεκάθαρο αουτσάιντερ (Ουρουγουάη).

Στον δεύτερο ημιτελικό υπάρχει ένα περίεργο ευρωπαϊκό ντέρμπι. Η Ισπανία ήταν από τα φαβορί του Μουντιάλ πριν την διοργάνωση, αλλά στην διάρκεια της απέδειξε οτι δεν έχει τα στοιχεία για το κάτι παραπάνω. Έφτασε με τύχη, προσπάθεια και χωρίς θέαμα ως εδώ έχοντας αποκλείσει πολύ δύσκολα την Πορτογαλία και την Ουρουγουάη, αμφότερες με 1-0, χωρίς να πάιξει καθόλου καλό ποδόσφαιρο, με έναν εξαφανισμένο Τόρες, με ένα κέντρο που διοικείται από τον Τσάβι, αλλά δεν θυμίζει σε τίποτα αυτό της Μπαρτσελόνα, ενώ η άμυνα της δεν έχει δεχτεί γκολ, αλλά δεν έχει αντιμετωπίσει και κανά μεγαθήριο. Παρόλα αυτά το Momentum πριν τη διοργάνωση ήταν με τους Ίβηρες.

Η Γερμανία εμφανίστηκε σαν άγνωστος Χ με την απουσία του Μίκαελ Μπάλακ να φαντάζει εκκωφαντική, όμως τα πιτσιρίκια του Λεβ έδειξαν ποιότητα, πάθος, υγεία, φαντασία και με ηγέτη τον Κλόζε που στην πραγματικότητα αγωνίζεται στην εθνική, αλλά κάνει διαλείμματα με τις ομάδες του κάνουν ένα μεγάλο τουρνουά και ο τελικός τους αξίζει. Ο μόνος τρόπος να χάσουν είναι η Ισπανία να κάνει ένα πραγματικά μεγάλο παιχνίδι και να πάιξει όπως στο EURO 2008, αλλιώς με το όνομα μόνο η Παραγουάη μπορεί να αποκλειστεί, η Γερμανία όχι...

Η Ουρουγουάη έχει κάνει την υπέρβαση. Έχει υπερκεράσει όποιο πιθανό εμπόδιο μπορούσε, έκανε ό,τι ήταν δυνατό. Το να αποκλεισεί από την Ολλανδία, το δήμιο της Βραζιλίας είναι απόλυτα φυσιολογικό και πολλές φορές μια ομάδα που δεν έχει κίνητρο επειδή είναι πολύ ικανοποιημένη από αυτό που πέτυχε μπορεί να χάσει τα πάντα. Τίτλους κατακτούν οι πεινασμένοι, όχι οι εφησυχασμένοι... 

Η Ολλανδία δεν ξέρω αν είναι πεινασμένη. Ξέρω οτι για πρώτη φορά θυμίζει ομάδα. Δεν φαίνεται να έιναι παρεξηγημένοι οι άσπροι με τους μαύρους, οι της Φέγενορντ με αυτούς της Αϊντχόφεν και του Άγιαξ, πράγματα συνηθισμένα για τους Ολλανδούς που δεν έχουν πατρίδα, αλλά ελευθεριότητα και δημοκρατία και παρότι έχει μέτρια άμυνα, αυτός ο μπαγάσας ο  Μπερτ φαν Μάαρβαϊκ έχει καταφέρει να χωρέσει όλους τους απίθανους φαν Πέρσι, Ρομπέν, Σνάιντερ, Κάουτ, φαν Μπόμελ, Χούντελαρ, φαν ντερ Φάαρτ και να φτιάξει μια στιβαρή ομάδα αμυντικά που επιτίθεται κατά κύματα. Τα κλειδιά της ομάδας έχει ο Σνάιντερ. Τα κλειδιά της άμυνας ο φαν Μπόμελ, τα κλειδιά της επίθεσης ο Ρομπέν και το κλειδί είναι ο καταπληκτικός και πανάγνωστος τερματοφύλακας Στεκέλενμπουργκ!

Σ.Χ.